TransInfo

InfoBus

InfoRail

InfoTram

InfoBike

InfoAir

InfoShip

  • Start
  • rejestracja
Konto użytkownika
Aby korzystać z konta użytkownika musisz się najpierw zalogować.
Jeśli nie posiadasz jeszcze swojego konta - zarejestruj sie już teraz!

Podstawowe dane


Informacja dostępna dla wszystkich użytkowników systemu|







Dane szczegółowe














Minimum jedna opcja musi być wybrana
turystyczne


organizator, pośrednik
Kontakt dostępny dla wszystkich użytkowników systemu



Profile społecznościowe




Informacje o przewoźniku
Załącz dokumenty
Opis jak co działa

Oświadczam iż zapoznałem się regulaminem serwisu


WYCZYŚĆ FORMULARZ
ZATWIERDŹ
Podstawowe dane


Informacja dostępna dla wszystkich użytkowników systemu|







Dane szczegółowe













Kontakt dostępny dla wszystkich użytkowników systemu



Profile społecznościowe




Informacje o biurze podróży
Załącz dokumenty
Opis jak co działa

Oświadczam iż zapoznałem się regulaminem serwisu


WYCZYŚĆ FORMULARZ
ZATWIERDŹ
Podstawowe dane











Profile społecznościowe



Dodatkowe informacje o użytkowniku

Oświadczam iż zapoznałem się regulaminem serwisu


WYCZYŚĆ FORMULARZ
ZATWIERDŹ
Podstawowe dane


Zamawiam darmowy newsletter


Oświadczam iż zapoznałem się regulaminem serwisu


ZATWIERDŹ

Dziękujemy za rejestrację

Wiadomość z potwierdzeniem oraz szczegółami została wysłana na adres e-mail podany przy wypełnianiu zlecenia.


ZAREJESTRUJ SIĘ

TransInfo

InfoRail

Polscy przewoźnicy wygrywają z PolskimBusem
InfoBus.pl - Opublikowano: 31.07.2015 13:51:38 18 komentarzy
PolskiBus bez linii P7

Samorządowe Kolegium Odwoławczego (SKO) w Warszawie przyznało rację Stowarzyszeniu LEXMID oraz Stowarzyszeniu Prywatnego Transportu Samochodowego ?Bus? i nakazało firmie PolskiBus z dniem 3 sierpnia br. zawiesić kursy na linii P7 pomiędzy Warszawą, Lublinem i Rzeszowem. Oznacza to także, że od poniedziałku czerwone autokary z Lublina do stolicy będą kursować nie dziewięć, a pięć razy dziennie.

10 miesięcy sporu

Kolegium wykazało, że marszałek województwa mazowieckiego, przy wydawaniu pozwolenia na obsługę wybranych linii przez spółkę PolskiBus, nie zbadał skutków tej decyzji dla innych podmiotów działających na tej trasie. Dodatkowo jego decyzje bazowała  na postanowieniu marszałka lubelskiego, który również nie dopełnił tego obowiązku. Mimo skarg lokalnych przewoźników, marszałek województwa mazowieckiego utrzymał swoją decyzję i udzielił tymczasowej zgody na wykonywanie kursów PolskiemuBusowi, tłumacząc to uzasadnionym interesem społecznym. Teraz - po 10. miesiącach walki ? stowarzyszenia reprezentujące prywatnych przewoźników otrzymały prawomocne decyzje SKO (zarówno w Warszawie, jak i Lublinie), które przyznają im rację. ??Jestem bardzo zadowolony z decyzji SKO, gdyż to przywraca wiarę w samorządność w naszym kraju ? mówi Stanisław Olszak, wiceprezes stowarzyszenia Bus i właściciel firmy przewozowej Contbus. - W wyniku wprowadzenia przez firmę PolskiBus pięciu dodatkowych połączeń ograniczona została oferta przewozowa na tej strasie. W efekcie stosowania przez tą firmę bardzo niskich cen biletów, polscy przewoźnicy musieli ograniczyć swoją ofertę na tej trasie. Po prostu ich działalność przestała być opłacalna. Firma Marcel oddała pozwolenia na obsługę 7 kursów, Galicja Express ? 3, Progressbus ? 2, a Arni Robert Nabrzęcki ? 1. W efekcie z siatki połączeń wypadło aż kilkanaście kursów, a pasażerowie musieli zdecydowanie dłużej czekać na autobusowe połączenie niż wcześniej. M.in. ten argument wzięło pod uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Cieszę się, że nasze argumenty zostały uznane?. Jak podkreśla Stanisław Olszak odniesione zwycięstwo jest tym cenniejsze, że PolskiBus nie płaci podatku dochodowego w Polsce i transferuje wszystkie zyski do Szkocji. W zdecydowanie innej sytuacji są polscy przewoźnicy i tym samym rywalizacja na linii do Lublina nie jest sprawiedliwa.

Firma PolskiBus oczywiście może odwołać się od tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ale wcześniejsza praktyka pokazuje, że w podobnych sprawach sędziowie podtrzymują wyroki SKO. Z kolei marszałek województwa mazowieckiego, aby ponownie wydać pozwolenie na obsługę linii do Lublina musi zbadać, czy stworzy to zagrożenie dla innych podmiotów i co ważne ? podobne badania musi przeprowadzić także marszałek województwa lubelskiego. To poważna blokada dla wschodnich działań PoslkiegoBusa.

Pełen zwrot

Przypomnijmy, że autobusy PolskiegoBusa rozpoczęły obsługę linii pomiędzy Rzeszowem, Lublinem i Warszawą w połowie października ubiegłego roku. Jak informuje przewoźnik do tej pory z połączenia skorzystało ponad 100 tys. pasażerów. -?Nie ukrywam, że jesteśmy rozczarowani decyzją, jaka zapadła w Samorządowym Kolegium Odwoławczym po dziesięciu miesiącach funkcjonowanie linii Warszawa ? Lublin ? Rzeszów. Niestety, pomimo podjętych przez PolskiBus.com działań mających na celu utrzymanie kursów, z przyczyn niezależnych od nas, jesteśmy zmuszeni do zawieszenia tego połączenia. Decyzja SKO jest dla nas tym bardziej zaskakująca, że od samego początku obserwowaliśmy ogromne zainteresowanie połączeniem Warszawa ? Lublin ? Rzeszów. Zapewniam, że podejmiemy działania zmierzające do przywrócenia funkcjonowanie tej linii. Lublin jest dla nas strategicznym miastem, także rozważamy uruchomienie nowych połączeń. Równocześnie w imieniu PolskiBus.com chciałbym serdecznie podziękować naszym pasażerom oraz wszystkim wspierającym nas instytucjom za dotychczasowe ogromne poparcie dla naszej wspólnej inicjatywy, mającej na celu utrzymanie tej linii. Jednocześnie zachęcamy do korzystania z linii P7 na trasie Warszawa ? Lublin? ? mówi Piotr Pogonowski, Dyrektor ds. Marketingu i Komunikacji PolskiBus.com.

PoslkiBus próbował utrzymać linię do Lublina odwołując się też do samych pasażerów. Po raz pierwszy w historii naszej branży pasażerowie mogli zabrać głos i podpisać się pod internetową petycją w sprawie utrzymania połączenia. Z tej możliwości ? zdaniem przewoźnika ? skorzystało ponad 30 000 osób.

Teraz PolskiBus musi zwrócić pieniądze wszystkim pasażerom, którzy posiadają bilety na zawieszone kursy pomiędzy Warszawą a Lublinem. Ma to nastąpić w ciągu 3 dni. Na linii Warszawa-Rzeszów zostanie zaproponowana im inna godzina podróży w ramach pozostałych kursów. W przypadku, gdy zaproponowane godziny nie będą spełniały oczekiwań pasażerowie będą proszeni o kontakt drogą mailową: anulacje@polskibus.com w celu uzyskania zwrotu pełnej kwoty za kupiony bilet.

Poniżej publikujemy pełną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie:

Warszawa, dnia 23-07-201 Sr. / KOC/5571/Gs/14 / DECYZJA /  Samorządowe Kolegium  Odwoławcze w Warszawie  w  składzie orzekającym:

  1. Aneta Dalecka - przewodnicząca (sprawozdawca)
  2. Agata Wojtalewska - członek
  3. Marcin Makowski - członek

działając na podstawie art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j . Dz. U. z 2013r., poz. 267) po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia LEXMID  zis  w  Lublinie  oraz  odwołania  Stowarzyszenia  Prywatnego  Transportu Samochodowego ,,BUS" w Lublinie reprezentowanego przez r. pr. Macieja Baryckiego, od decyzji (zezwolenia) Marszałka Województwa Mazowieckiego nr 00148/W z dnia 17.09.2014r. udzielającej Souter Holdings Poland sp. z o. o. zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Warszawa - Lublin - Rzeszów, z ważnością do dnia 31.12.2016r. orzeka: na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania  administracyjnego uchyla zaskarżoną  decyzję Marszałka  Województwa  Mazowieckiego  z dnia  17.09.2014r. w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 29.05.2014r. do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego wpłynął wniosek  Souter  Holdings  Poland  sp.  z  o.  o.  (dalej  również  jako   Spółka  lub  wnioskodawca) o udzielenie zezwolenia na wykonywanie krajowego  drogowego  przewozu  osób  (przewozy regularne) na  linii  Warszawa  -  Lublin  - Rzeszów  z  5-latnim  tenninem  ważności  zezwolenia. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że posiada licencją na wykonywanie transportu drogowego Nr  OU 003736.

Postanowieniem  znak:  NI-D-II.8070.155.2014.KG  z  dnia  24  lipca  2014r.  Marszałek Wojewód ztwa  Mazowieckiego   dopuścił   Stowarzyszenie  Prywatnego  Transportu  Samochodowego

?BUS" w Lublinie do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony w sprawie wydania zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej Warszawa - Lublin - Rzeszów dla przedsiębiorstwa Souter Holdings Poland sp. z o. o. Postanowieniem   znak:   NI-D-II.8070.155.2014.KG    z   dnia   25   sierpnia   2014r.   Marszałek Województwa   Mazowieckiego   dopuścił   Stowarzyszenie   LEXMID   zis  w   Lublinie   do  udziału w  postępowaniu  zainicjowanym  w/w  wnioskiem  Spółki  o udzielenie  zezwolenia  na  wykonywanie regularnych   przewozów   osób   w   krajowym   transporcie   drogowym   na   linii   komunikacyjnej Warszawa -Lublin -Rzeszów, na prawach strony.

W  dniu  17-09-2014r., powołując  się  na  art.  18  ust.  1  pkt  1  i  art.  20  ust.  1  ustawy  z  dnia

6  września   2001r.  o  transporcie  drogowym   (t.  j.   Dz.  U.   z  2013r.  poz.  1414),   Marszałek Województwa Mazowieckiego udzielił Souter Holdings Poland sp. z o. o. zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej Warszawa - Lublin - Rzeszów. Przedmiotowe zezwolenie Nr 0000866/3, będące decyzją administracyjną, wydane zostało z ważnością do dnia 31.12.2016r.

Pismem z dnia 18.09.2014r. Marszałek Województwa Mazowieckiego powiadomi! pełnomocnika Stowarzyszenia LEXMID w Lublinie oraz pełnomocnika  Stowarzyszenia Prywatnego Transportu Samochodowego ?BUS" w Lublinie, iż po dokładnym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego wydana została w dniu 17.09.2014r. decyzja Nr   00148/W o udzieleniu Souter Holdings Poland sp. z o. o. przedmiotowego zezwolenia. Jednocześnie organ pierwszej instancji wskazał, że od w/w decyzji służy stronom odwołanie.

Postanowieniem znak:? NI-D-II.8070.155.2014.KG z dnia 10.10.2014r. Marszałek Województwa Mazowieckiego nadał w/w decyzji (zezwoleniu) z dnia 17.09.2014r. rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny oraz wyjątkowo ważny interes strony.

Od w/w decyzji (zezwolenia) Marszałka Województwa Mazowieckiego z dnia I 7.09.2014r. Stowarzyszenie LEXMID zis w Lublinie, reprezentowane wówczas przez r. pr. Patryka Starosławskiego oraz Stowarzyszenie Prywatnego Transportu Samochodowego ?BUS" w Lublinie reprezentowane przez r. pr. Macieja Baryckiego, złożyły w ustawowym terminie odwołania, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy  do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Odwołujący się zarzucili skarżonej decyzji, iż .,pozbawiona jest uzasad nienia stanowiącego obligatoryjny element każdej decyzji, a nadto, że organ pierwszej instancji nie odniósł się do podnoszonych przez stronę wniosków, nie zgromadził w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, błędnie ocenił zgromadzony materia! dowodowy, nie wyjaśni! dokładnie stanu faktycznego sprawy, nieprzeprowadzenie dowodów mających istotne znaczenie  w sprawie. Ponadto, odwołujące się Stowarzyszenia zarzuciły naruszenie przez organ pierwszej instancji przepisów ustawy o transporcie drogowym, tj. art. 18 ust. I pkt I lit. gł w zw. z art. 22a ust. I pkt 2 lit. a/ poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w/w przepisów polegające na nie zastosowaniu przepisu art. 22a ust. I pkt 2 lit. a/ ustawy w sytuacji, gdy z przedłożonych dowodów wynika, że zaistniało zagrożenie dla już istniejących linii regularnych. Stowarzyszenie  ?BUS" wnosi nadto o uzupełnienie materiału dowodowego o dodatkowe dowody, np. w postaci badania potoków podróżnych.

Po zapoznaniu  się z aktami  sprawy skład  orzekający  zważył,  co następu je. Postępowanie odwoławcze jest postępowaniem,   w   którym   organ   wyższego   stopnia, w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, obowiązany jest ponownie merytorycznie rozpatrzyć sprawę i rozstrzygnąć ją stosownie do przepisu art. 138 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.). Postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym reguluje ustawa z dnia 6 września 200I r. o transporcie drogowym - dalej ustawa. Stosownie do brzmienia art. 18 ust I ustawy, wykonywanie przewozów regularnych wymaga uzyskania zezwolenia, przy czym na wykonywanie przewozów na liniach komunikacyjnych wykraczających poza obszar co najmniej jednego województwa zezwolenia udziela marszałek województwa  właściwego  dla siedziby albo miejsca zamieszkania  przedsiębiorcy,  w uzgodnieniu z marszałkami województw właściwymi ze względu na planowany  przebieg linii komunikacyjnej. Jak czytamy w uzasadnieniu wyroku WSA w Lublinie z dnia 10.04.2008r.,  sygn.  akt  III  SAJLu 587/07 zmiana zezwolenia na wykonywanie regularnego przewozu osób  na  liniach komunikacyjnych wykraczających poza obszar co najmniej jednego powiatu w niniejszej sprawie wykraczających  poza  obszar jednego  województwa,   (...)  wymaga,  podobnie  jak   to  ma miejsce w  przypadku  udzielania  takiego  zezwolenia,   wydania  przez   marsza/ka  województwa  decyzji w uzgodnieniu ze starostami właściwymi ze względu na przebieg linii komunikacyjnej (pub!. Centralna  Baza  Orzeczeń  Sądów Administracyjnych).

Jak wynika z analizy akt sprawy z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na wykonywanie krajowego drogowego przewozu osób, na linii Warszawa - Lublin - Rzeszów, wystąpiła w dniu 29.05.2014r.  spółka Souter Holdings Poland  Sp. z o. o. zis w Warszawie przy Al.  Niepodległości 18. Wobec powyższego, organem właściwym  w  przedmiocie  udzielenia  zezwolenia  na wykonywanie wnioskowanego przewozu osób jest Marszałek Województwa Mazowieckiego działający   w   porozumieniu    z   Marszałkiem   Województwa   Lubelskiego   i   w   porozumieniu z  Marszałkiem  Województwa Podkarpackiego. Postanowieniem znak: DT-II.8070.3.56.2014.SC z dnia 14.07.2014r. Marszałek Województwa Podkarpackiego, działając na podstawie art. I 06 k.p.a. postanowił uzgodnić udzielenie zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób na linii Warszawa - Lublin - Rzeszów dla Souter Holdings Poland Sp. z o. o. według załączonego rozkładu jazdy.  Postanowieniem  znak: DT-8070.453.28.2014.AS      z     dnia     16.07.2014r.     Marszałek Województwa   Lubelskiego   postanowił   uzgodnić   planowany   przebieg   linii komunikacyjnej   na obszarze  województwa  lubelskiego,  zgodnie  z proponowanym  rozkładem  jazdy  dla  spółki  Souter Holdings Poland  Sp. z o. o., na linii komunikacyjnej  Warszawa -Lublin -Rzeszów.

Ze  zgromadzonego  w  sprawie  materiału  dowodowego  wynika,  że  Souter  Holdings  Poland Sp. z o. o. przedstawiła proponowany rozkład jazdy, zgodnie z którym przewóz osób na linii ekspresowej Warszawa - Lublin - Rzeszów, o długości 338 km., bez przystanków pośrednich, wykonywany będzie przez 4 pojazdy. Wnioskodawca określił, że przewóz osób odbywać się będzie codziennie; pierwszy kurs z Warszawy zaplanowano na godzinę 06.00, kolejne  na  godzinę:  8.30, 12.00, 17.30, 18.20. Z kolei pierwszy kurs z Rzeszowa zaplanowano na godzinę 5.20, kolejne kursy na godzinę:  9.15,  12.45, 16.05, 18.40.

Wnioskodawca określił cenę podstawową (z VAT) za przejazd na trasie Warszawa - Lublin na kwotę 30,00 zł., na trasie Warszawa - Rzeszów na kwotę 61,00 zł. oraz na trasie Lublin - Rzeszów na kwotę 37,00 zł.

Jednocześnie Spółka oświadczyła, że przewoźnik może od ceny podstawowej udzielić rabatu komercyjnego w wysokości od I zł. do 60 zł. w zależności od daty zakupu biletu  na  stronie internetowej lub w punkcie sprzedaży, ilości  dostępnych  miejsc  na  dany  kurs  oraz  innych czynników kształtujących popyt na  daną  usługę  przewozową  (pismo  bez  daty  dołączone  do wniosku  z dnia 29.05.2014r.).

Ponadto, przy wniosku z dnia 29.05.2014r. wnioskodawca przedstawił schemat graficzny (mapowy) połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami  -  w Warszawie przystanek Dworzec Metro Wilanowska 14, w Lublinie przystanek na Dworcu Autobusowym przy Al. I OOO-lecia 6 oraz w Rzeszowie  przystanek  na  Dworcu  Podmiejskim  przy ul. Kasprowicza.

Wnioskodawca   oświadczył   również,   że   zobowiązuje   się   zgodnie   z   ustawą   o transporcie drogowym do zamieszczania informacji o godzinach odjazdów na tabliczkach przystankowych na przystankach  lub  dworcach  autobusowych  wymienionych  w rozkładzie jazdy. Wnioskodawca przedstawił także wykaz pojazdów, którymi zamierza wykonywać przewozy. Powyższe pojazdy posiadają od 44 do 91 miejsc siedzących  (jeden  pojazd  z  95 miejscami siedzącymi).

W aktach sprawy znajdują się pisma: Zarządu Transportu Miejskiego w Warszawie z dnia 7.07.2014r., spółki Lubelskie Dworce S. A. z dnia 8.07.2014r. oraz Zarządu Transportu Miejskiego w Rzeszowie dotyczące uzgodnienia zasad korzystania ze wskazanych wyżej przystanków przez Souter Holdings Poland Sp. z o. o., w związku z planowanym wykonywaniem przewozów osób na linii Warszawa - Lublin - Rzeszów.

Poczynione ustalenia  prowadzą  do wniosku,  że przedsiębiorca  Souter Holdings  Poland Sp. z o. o. przedstawił wymagane przepisami prawa (art. 22 ust. I pkt I - 6 ustawy) załączniki do wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym, a więc: proponowany rozkład jazdy, schemat połączeń komunikacyjnych z zaznaczoną linią komunikacyjną i przystankami, potwierdzenie uzgodnienia zasad korzystania z obiektów dworcowych i przystanków, dokonanego z ich właścicielami lub zarządzającymi, zobowiązanie do zamieszczania informacji o godzinach odjazdów na tabliczkach przystankowych na przystankach, cennik, wykaz pojazdów z określeniem ich liczby oraz liczby miejsc, którymi wnioskodawca zamierza wykonywać przewozy.

Należy nadto wskazać  na  treść przepisu  art. 22a ust.  1 ustawy,  w myśl  którego  właściwy w sprawie organ odmawia udzielenia zezwolenia . lub zmiany zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest w stanie świadczyć usług będących przedmiotem wniosku, korzystając z pojazdów pozostających w jego bezpośredniej dyspozycji.

Analiza zgromadzonego w sprawie materiału  dowodowego  nie  wskazuje,  aby  wnioskodawca nie był w stanie świadczyć wnioskowanych usług. Powyższe wynika z faktu, iż według infonnacji przedstawionej przez Spółkę posiada ona w swojej dyspozycji 109 pojazdów, którymi zamierza wykonywać przewozy. Natomiast na wykonywanie przewozu osób na wnioskowanej linii komunikacyjnej przeznaczone zostały 4  pojazdy.  Jak  wynika  z  uzgodnionego  rozkładu  jazdy  kurs na  linii komunikacyjnej  Warszawa - Lublina  - Rzeszów trwa 6 godzin.

Mając na uwadze godziny odjazdów, odstępy czasowe między kolejnymi kursami oraz liczbę pojazdów, którymi Spółka zamierza obsługiwać przedmiotową linię, a nadto dotychczasową obecność Souter Holdings Poland Sp. z o. o. na rynku przewozów regularnych osób należy stwierdzić, że wnioskodawca jest w stanie świadczyć usługi będące przedmiotem wniosku, korzystając z pojazdów pozostających w jego bezpośredniej dyspozycji. Z przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizy wynika, że od przyjazdu autobusu np. z Warszawy do Rzeszowa, do kolejnego odjazdu pojazdu z Rzeszowa do Warszawy występują przerwy około 40-minutowe. Można przyjąć,  że pojazdy które rozpoczynają  najwcześniejsze  kursy (z Warszawy  o godz. 6.00, a z Rzeszowa o godz. 5.20), są w stanie wykonać dziennie w sumie dwa - trzy kursy na przedmiotowej linii. Dla przykładu, kurs z Warszawy z godz. 6.00 zakończy się na Dworcu Podmiejskim w Rzeszowie o godz. 12,00, jednocześnie najbliższy odjazd z Rzeszowa zaplanowany został na godz. 12.45 - przyjazd do Warszawy około godz. 18.45. Kurs z Rzeszowa z godz. 5.20 zak011ezy się w Warszawie o godz. 11.20, kolejny najbliższy kurs z Warszawy do Rzeszowa wypada na godz. 12.00 - i kończy się w Rzeszowie o godz. 18.00, co pozwala, aby ten sam pojazd wykonał również ostatni kurs z Rzeszowa do Warszawy z godz. 18.40.

Biorące udział w przedmiotowym postępowaniu Stowarzyszenia podnoszą, iż udzielenie wnioskowanego zezwolenia i wprowadzenie na rynek kursów na linii Warszawa - Lublin - Rzeszów stanowić będzie zagrożenie, w rozumieniu art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy, dla już istniejących linii regularnych. Należy zaznaczyć, że jak wynika z całości akt sprawy, w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie mamy do czynienia z sytuacją, kiedy linie są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników (wyjątek, o którym  stanowi art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy). Mając na uwadze zarzut stawiany skarżonej decyzji należy przywołać treść art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy, który stanowi, iż organ wydający zezwolenie może odmówić udzielenia (...) zezwolenia   na   wykonywanie   przewozów   regularnych   w   krqjowym   transporcie  drogowym, w przypadku wystąpienia jednej z następujących okoliczności:

a)    zostanie wykazane, że projektowana linia regularna stanowić będzie zagrożenie dla już istniejących linii regularnych, z wyjątkiem sytuacji, kiedy linie te są obsługiwane tylko przez jednego przewoźnika lub przez jedną grupę przewoźników.

Odnosząc się do postawionego zarzutu należy wskazać, że przepis ten (art. 22a ust.  1 pkt  2 lit. a ustawy) stanowi fakultatywną podstawę do odmowy udzielenia zezwolenia, a wydana na jego podstawie decyzja (zezwolenie) ma charakter uznaniowy. Uznanie administracyjne jest przewidzianym przez przepisy prawa, uprawnieniem organu administracji do wyboru rozstrzygnięcia w sprawie. Wyposażenie organu administracji w uprawnienie działania na zasadzie uznania administracyjnego nie zwalnia organu z obowiązku rozważenia wszystkich przesłanek ustawowych dla rozstrzygnięcia sprawy ani z obowiązku przeprowadzenia w sposób prawidłowy postępowania administracyjnego, w tym postępowania wyjaśniającego i dowodowego (por. prawomocny wyrok WSA w Białymstoku z dnia 24.02.2015r., sygn. akt Il SA/Bk 1169/14, pub!. Centralna Baza Orzeczeń Sadów Administracyjnych).

Jeżeli organ oceni, że istnieje prawdopodobieństwo, iż projektowana linia regularna stanowić będzie zagrożenie dla już istniejących linii regularnych, może mimo to udzielić wnioskowanego zezwolenia. Działania w ramach uznania administracyjnego nie można utożsamiać z dowolnością działania. Zwłaszcza w sytuacji, gdy w sprawie występują strony o spornych interesach, organ winien w sposób wyczerpujący zgromadzić materia! dowodowy pozwalający wykazać, że działanie organu administracji w istocie jest działaniem w granicach uznania administracyjnego, nie zaś działaniem na zasadzie dowolności.

Uznaniowy charakter postępowania w zakresie wykazania, iż projektowana linia regularna stanowić będzie zagrożenie dla już istniejących linii regularnych, nie zwalnia organu od obowiązku przeprowadzenia  postępowania  wyjaśniającego   w  niezbędnym   zakresie.  Jak  stwierdzi! WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 26.0l.2011r., sygn. akt I SA/Sz 891/1O pozostawienie przez ustawodawcę organowi wyboru w podjęciu decyzji nie oznacza dowolności, albowiem organ jest zobowiązany do ustalenia, czy w rozpoznawanej sprawie występują przesłanki uzasadniające odmowę zmiany (wydania) zezwolenia zawarte w art. 22a ust. 1 pkt 2 ustawy. W tym celu organ musi wszechstronnie wyjaśnić stan faktyczny sprawy, (pub!. Lex nr 750519). Wszechstronne wyjaśnienie sprawy i zgromadzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego jest dodatkowo podyktowane specyfiką niniejszego postępowania, w którym decyzja pozytywna dla wnioskodawcy pozbawiona jest uzasadnienia, zgodnie z wzorem zezwolenia ustalonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury  z dnia 8 czerwca 2004r. w sprawie wzorów  zezwoleń  na wykonywanie   krajowych i międzynarodowych przewozów drogowych osób oraz wypisów zezwoleń (Dz. U. Nr 144, poz. 1519).

Działanie organu na zasadzie uznania administracyjnego będzie miało miejsce wówczas, gdy po przeprowadzeniu wnikliwego i rzetelnego postępowania  wyjaśniającego  organ uzna jednak, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki uzasadniające odmowę udzielenia zezwolenia. Podjęcie decyzji w tym przedmiocie, zwłaszcza decyzji niekorzystnej dla jednej ze stron postępowania, bez ustalenia i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a nadto bez odniesienia się do argumentów podnoszonych przez strony, naraża organ udzielający zezwolenia na zarzut naruszenia podstawowych zasad prowadzenia postępowania.

Z analizy akt sprawy wynika, że akta zgromadzone w toku postępowania pierwszo? instancyjnego stanowią, poza wnioskiem Spółki, wyłącznie stanowiska, wnioski dowodowe, argumenty i zarzuty wyrażane przez w/w Stowarzyszenia uczestniczące w niniejszym postępowaniu na prawach strony, (a więc posiadające takie same uprawnienia, jak strona postępowania).

Organ   udzielający   zezwolenia   nie   wykazał   żadnej   aktywności   w   zakresie starannego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy. Uzasadnienie zaś braku przeprowadzenia analizy rynku w zakresie zapotrzebowania na wnioskowane przez Spółkę kursy na linii Warszawa - Lublin - Rzeszów dużymi kosztami finansowymi takich badań, narusza zasady prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej, do działania na podstawie przepisów prawa, a nadto pozostaje w sprzeczności z nmmą wyrażoną w art. 7 k.p.a. stanowiącym, iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.

Jak zauważył WSA w Lublinie w wyroku z dnia 14.0l.2010r., sygn. akt III  SA/Lu 492/09 organ podejmując rozstrzygnięcie nie powinien traktować opinii innych przewoźników w sposób wiążący, ponieważ ci przedsiębiorcy prowadząc działalność gospodarczą z zalożenia nastawieni są na osiąganie zysku, który będzie większy, jeżeli będzie mniej konkurencji - wobec czego ich oświadczenia co do zasady nie sq obiektywne (pub!. Lex nr 554209). Tymczasem, wszelkie informacje dotyczące przedmiotowej linii regularnej Warszawa - Lublin - Rzeszów, np. rezygnacja z wykonywania przewozów przez niektórych przewoźników na liniach stycznych (np. na linii Lublin -  Rzeszów),  rażąco  niska  cena  biletów  oferowanych  przez  Souter  Holdings  Poland Sp. z o. o. pochodzą z pism w/w Stowarzyszeń.

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że argumenty przedstawione przez odwołujące się Stowarzyszenia, w szczególności wyniki badania potoków pasażerów przeprowadzone przez Urząd Marszałkowski w Lublinie w marcu 2013r., przemawiałyby za odmową udzielenia Spółce wnioskowanego zezwolenia wynika z nich bowiem, iż brak jest zapotrzebowania na nowe kursy na przedmiotowej linii. Skoro jednak Marszałek Województwa Mazowieckiego udzieli! Spółce zezwolenia, powstaje pytanie w oparciu, o jaki materia! dowodowy organ pierwszej instancji ocenił, że nie występuje zagrożenie dla już istniejących linii regularnych i w oparciu, o jaki materiał dowodowy stwierdził, że istnieje zapotrzebowanie na nowe kursy na linii Warszawa - Lublin - Rzeszów. Wyczerpujące zgromadzenie przez organ pierwszej instancji materiału dowodowego, w tym materiału uwzględniającego podnoszone w toku postępowania argumenty i wnioski, jest tym bardziej  niezbędne,  iż  zezwolenie  pozbawione  jest,  zgodnie  z  w/w  rozporządzeniem   Ministra Infrastruktury    z   dnia   8   czerwca   2004r.   -   uzasadnienia.   Dopiero   na   etapie   postępowania odwoławczego  istnieje  możliwość  uzasadnienia  decyzji  stosownie  do  art.  107 k.p.a.  i  dokonania oceny nie  tylko  argumentów  podniesionych  w  odwołaniu  od  decyzji,  ale nadto  możliwość  oceny kompletności     zgromadzonego     przez    organ    pierwszej     instancji     materiału     dowodowego. Uzasadnienie  decyzji  organu  odwoławczego  niejako  zastępuje uzasadnienie  decyzji podjętej  przez organ pierwszej  instancji.  Jednak,  aby można było  tego  dokonać,  organ pierwszej  instancji  winien pozyskać    materia!  dowodowy,   który   pozwoliłby    organowi    odwoławczemu    odtworzyć    tok rozumowania   organu  pierwszej  instancji  i  wykazać,   że  organ  ten  rozważy! wszelkie  możliwe w  okolicznościach  faktycznych  konkretnej  sprawy  rozstrzygnięcia.  Skoro zaś  w  aktach  niniejszej sprawy  brak  jest  jakichkolwiek   materiałów   dowodowych  pozyskanych   z  inicjatywy  Marszałka Województwa Mazowieckiego, należałoby przyjąć, iż skarżona obecnie decyzja z dnia  17.09.2014r. podjęta  została  wyłącznie  w  oparciu  o  wniosek  Spółki,  bez  dokonania  jakichkolwiek   własnych ustaleń organu orzekającego w sprawie.

Na podstawie akt sprawy, nie sposób dokonać rzetelnej oceny przesłanki zagrożenia dla już istniejących linii regularnych, w rozumieniu art. 22a ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy. Badania potoków pasażerów  dołączone  do  akt  sprawy  przez  odwołujące  się  Stowarzyszenia  wykonane  zostały w marcu 2013r., a więc na 1,5 roku przed wydaniem skarżonego obecnie zezwolenia. Należy przy tym  wskazać,  że  z  analizy  licznych  wystąpień  zarówno  odwołujących  się  Stowarzyszeń,   jak i z wystąpień Spółki wynika, że wnioskowana linia Warszawa - Lublin - Rzeszów stanowi jedyne bezpośrednie połączenie między w/w trzema miastami. Przewóz osób odbywa się na linii regularnej Lublin - Warszawa, Lublin - Rzeszów. Ani strony niniejszego postępowania, ani organ pierwszej instancji nie wyjaśnili czy na projektowanej linii regularnej Warszawa - Lublin - Rzeszów wykonywany jest przewóz regularny osób (w ramach bezpośredniego połączenia), a jeżeli tak to, jaki  przewoźnik  lub  grupa   przewoźników   wykonuje   ten   przewóz,   z  jaką  częstotliwością. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ pierwszej instancji winien wyjaśnić powyższą okoliczność. W przypadku, gdy wykonywane są przewozy osób na linii tożsamej z linią komunikacyjną wskazaną we wniosku Spółki, dokonując oceny ewentualnego zagrożenia dla już istniejących linii regularnych organ pierwszej instancji winien dokonać analizy w tym zakresie przede wszystkim z uwzględnieniem przewozów wykonywanych na takiej właśnie linii.

W przypadku  zaś, gdy nie  istnieje  linia komunikacyjna  Warszawa  - Lublin - Rzeszów,  dla dokonania  oceny  zagrożenia  dla  już  istniejących  linii  organ  pierwszej  instancji  winien  dokonać analizy zapotrzebowania  na dodatkowe,  nowe kursy odpowiednio  na  linii Warszawa - Lublin  oraz na linii Lublin -Rzeszów w przedziałach  czasowych wskazanych  w uzgodnionym  rozkładzie jazdy. Należy  przy  tym  zauważyć,  że jeżeli   częstotliwość  kursów  na  liniach  Warszawa  - Lublin  oraz Lublin  - Rzeszów  jest  wystarczająca,  tzn.  zaspokajająca  zapotrzebowanie  pasażerów  wówczas, argument  Spółki, iż za udzieleniem  zezwolenia przemawia  fakt, iż wnioskowana  linia jest jedynym bezpośrednim   połączeniem   między   miastami:  Warszawa,   Lublin,  Rzeszów   traci  na  znaczeniu. Ustawa  nie przewiduje  bowiem  przesłanki  komfortu  podróżowania,  ani przesłanki  zawarcia  w linii komunikacyjnej   jak    największej    liczby   dużych   miast   jako    przesłanki    przemawiającej    za udzieleniem zezwolenia.

W ocenie Kolegium orzekającego w niniejszym składzie, koniecznym jest ustalenie: ilu przewoźników realizuje obecnie kursy na linii regularnej Warszawa - Lublin - Rzeszów oraz na liniach Warszawa - Lublin i Lublin - Rzeszów, jakiego rodzaju są to kursy (zwykle, ekspresowe, pośrednie),   ile  kursów   dziennie  jest   realizowanych   na  wskazanych   wyżej  liniach,  w jakich godzinach w/w kursy są wykonywane. Dla kursów, które są wykonywane w tych samych godzinach lub w najbliższych odstępach czasowych w stosunku do kursów zaplanowanych przez Souter Holdings Poland Sp. z o. o. zasadnym wydaje się przeprowadzenie badania przepływu pasażerów, które pozwoli ustalić rzeczywiste zapotrzebowanie na uruchomienie nowych kursów, a ponadto pozwoli ustalić czy z uwagi na już obecnie niewielkie zapełnienie pojazdów, wprowadzenie na linię dodatkowych kursów, nie przyczyni się do konieczności zlikwidowania już istniejącej linii.

Dla analizy przesłanki ?zagrożenia" zasadnym wydaje się nadto ustalenie przez organ pierwszej instancji czy, a jeśli tak to ilu przewoźników faktycznie zrezygnowało z wykonywania przewozu osób na linii Warszawa - Lublin oraz na linii Lublin - Rzeszów od momentu rozpoczęcia wykonywania przewozów przez Spółkę na podstawie skarżonego obecnie zezwolenia.

Należy przy tym wskazać, że złożony do akt niniejszej sprawy przez Stowarzyszenie Prywatnego Transportu Samochodowego ?BUS" w Lublinie, przy piśmie z dnia  13.0l.2015r., wykaz przewoźników, którzy wystąpili z wnioskiem o wygaszenie zezwoleń na przewóz osób na linii obejmującej odcinek Lublin - Rzeszów, ewentualnie którzy zawiesili działalność na liniach obejmujących w/w odcinek    nie stanowi w ocenia składu orzekającego- dowodu potwierdzającego, iż działania tych przedsiębiorców są następstwem uruchomienia przewozów realizowanych przez  Spółkę na  linii Warszawa  - Lublin  - Rzeszów.  Powyższa  ocena  wynika z faktu, iż skarżonej decyzji z dnia 17.09.2014r. nadany został rygor natychmiastowej wykonalności postanowieniem z dnia 10.10.2014r., a więc dopiero od tej daty Spółka mogła wejść na rynek na przedmiotowej linii. Tymczasem wnioski powołane w piśmie Stowarzyszenia obejmują okres od dnia 23.12.2014r. do dnia 15.0l.2015r., czyli złożone zostały po upływie około trzech miesięcy od wejścia przewoźnika na rynek. W ocenie składu orzekającego W niniejszej sprawie, tak krótki przedział czasowy działania na rynku nowego przewoźnika nie może stanowić wyłącznej przesłanki zaprzestania wykonywania przewozów przez innych przewoźników (w sumie czterech podmiotów).

Według orzecznictwa sądów  administracyjnych  przepis  art.  22a  ust.  1 pkt  2  lit. a) ustawy o transporcie drogowym, ograniczający zasadę wolności gospodarczej, musi być interpretowany ściśle. Można go zastosować tylko w sytuacji, gdy zostaną udmvodnione rzeczywiste zagrożenia finanso, ve lub organizacyjne dla istniejących linii komunikacyjnych. Samo wystąpienie konkurencji nie jest równoznaczne z zagrożeniem (wyrok WSA we Wroclawiu z dnia 29. l l.2013r., sygn. akt III SA/Wr 663/13, pub!. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).  Wobec powyższego, bez wyjaśnienia chociażby wskazanych wyżej kwestii nie jest możliwym nawet podjęcie próby oceny czy, w stanie faktycznym niniejszej sprawy, wprowadzenie kursów realizowanych przez Spółkę na linii Warszawa - Lublin - Rzeszów stanowić będzie zagrożenie w rozumieniu art. 22a ustawy.

Mając na uwadze stanowisko prezentowane w toku postępowania przez Spółkę wyjaśnienia wymaga, iż ustawa nie nakłada na organ udzielający zezwoleń obowiązku przeprowadzenia analizy sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób w przypadku linii komunikacyjnej o długości powyżej 1OO km. (art. 22a ust. 3 ustawy). Niemniej jed nak, jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 26.02.2009r., sygn. akt II GSK 746/08 organ właściwy do wydania decyzji w przedmiocie wydania zezwolenia zobligowany jest zbadać okoliczności z m1. 22a ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż mogą być przyczyną odmowy wydania (lub zmiany) zezwolenia. Organ administracji przed wydaniem decyzji zobligowany jest rozważyć wszystkie przesłanki ustawowe istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, (pub!. Lex nr 518243).

Ponadto w wyroku z dnia 8.07.2010r., sygn. akt III SA/Lu 165/10 WSA w Lublinie stwierdził, że badanie potoków podróżnych ukształtowało się jako fundamentalny element ustalania stanu komunikacji na danej linii, a w szczególności potrzeb przewozowych (pub!. Lex nr 674874, podobnie WSA w Lublinie w wyroku z dnia 24.02.201 lr., sygn. akt III SA/Lu 529/1O, pub!. Lex nr 1126693).

Przyjmując stanowisko Spółki, iż w przypadku  linii  komunikacyjnej  powyżej  1OO km. organ nie ma obowiązku przeprowadzenia analizy sytuacji rynkowej w zakresie zapotrzebowania na wnioskowaną linię oraz wnioskowane kursy wówczas, w każdym przypadku, po spełnieniu jedynie wymogów formalnych, organ byłby zobligowany do udzielenia zezwolenia. Działanie takie byłoby niezgodne z zasadami postępowania  administracyjnego,  a  nadto  doprowadziłoby  do  wejścia  na rynek  nieograniczonej  liczby przewoźników,  co mija  się z celem ustawy  o transporcie  drogowym.

Konieczność przeprowadzenia  postępowania  w  zakresie  stwierdzenia  zagrożenia  lub jego braku dla istniejących linii regularnych zdaje się jednak  dostrzegać  sama  Spółka,  na  co  wskazuje treść pisma Spółki z dnia 8.08.2014r. (str. 4 pisma), w którym czytamy (...) decyzje poszczególnych organów były podejmowane w oparciu o określony stan faktyczny i ten konkretny stan faktyczny decydował o stwierdzeniu zagrożenia lub jego braku dla istniejących linii regularnych. Nie jest zatem możliwe proste i bezrefleksyjne przełożenie rozstrzygnięć w powyższych sprawach do sprawy Spółki (...) ewentualne ?zagrożenie" w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym powinno być przeanalizowane z uwzględnieniem okoliczności faktycznych  konkretnej sprawy (...).

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że z akt sprawy nie wynika, aby organ pierwszej instancji rozważył przesłankę z art. 22a ust. I pkt 2 lit. b) ustawy, w myśl  którego  organ  może odmówić udzielenia zezwolenia, gdy zostanie wykazane, że wydanie zezwolenia  ujemnie  wpłynie na rentowność porównywalnych usług  kolejowych  na  liniach  bezpośrednio  związanych  z  trasą usług drogowych.

Odnosząc się do argumentu Spółki, iż  potrzebę  uruchomienia  wnioskowanej  linii  zgłosiło ponad 18000 osób (wydmk z systemu komputerowego załączony przy piśmie z dnia 02.12.2014r.) należy wskazać, iż powyższa lista nie stanowi dokumentu  urzędowego,  w  rozumieniu  art. 76 k.p.a., ale jest jedynie prywatnym dokumentem  Spółki  wyrażającym  opinię  określonej  części społecze11stwa. Przy czym, jest to jedynie prywatna opinia, nie uwzględniająca wymogów ustawowych w zakresie przesłanek udzielenia zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób w krajowym  transporcie  drogowym.

Uzupełniająco należy również  wskazać,  iż fakt, że Marszałek  Województwa  Lubelskiego, w odrębnie prowadzonych postępowaniach, odmówił udzielenia określonym przedsiębiorcom zezwolenia na wykonywanie przewozów na linii Krasnystaw - Lublin - Warszawa oraz na linii Lublin - Warszawa nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy, bowiem niniejsze postępowanie jest postępowaniem odrębnym, niezależnym od postępowania zakończonego wydaniem przez Marszałka Województwa Lubelskiego decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia.

Poczynione ustalenia wskazują, iż koniecznym jest uchylenie  przedmiotowej  decyzji (zezwolenia) Marszałka Województwa Mazowieckiego z dnia l 7.09.2014r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, stosownie do art. 138 § 2 k.p.a. bowiem skarżona  decyzja  wydana  została  z  naruszeniem  przepisów  postępowania  (art.  7,  77  i  80  k.p.a.), a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ pierwszej instancji zobowiązany będzie przeprowadzić postępowanie  wyjaśniające  we  wskazanym  wyżej  zakresie   i   udokumentować   czynności podjęte w ramach  owego  postępowania  wyjaśniającego.

Uzupełniająco należy wskazać, że wyrokiem z dnia 09.03.2015r., sygn. akt VI SA/Wa 1776/14 Wojewódzki Sąd  Administracyjny  w  Warszawie  oddalił  skargi  Stowarzyszenia  LEXMID  zis w Lublinie, Stowarzyszenia Prywatnego Transportu Samochodowego ?BUS" w Lublinie oraz Sauter  Holdings Poland   sp.  z   o.  o.  na  decyzję   Samorządowego   Kolegium  Odwoławczego w Warszawie znak: KOA/3469/Ru/ 13 z dnia 07.04.2014r. uchylającą w całości decyzję (zezwolenie) Marszałka Województwa Mazowieckiego nr 0000866/3 z dnia 30.09.2013r. udzielającą Sauter Holdings Poland sp. z o. o. zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób   w   krajowym   transporcie   drogowym   w   ramach   linii   regularnej   Warszawa   - Lublin i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze - orzeczono jak na wstępie. Decyzja niniejsza jest ostateczna w administracyjnym toku instancji , może być jednak zaskarżona z  powodu   niezgodności   z  prawem   do  Wojewódzkiego   Sądu Administracyjnego z siedzibą w Warszawie, ul. Jasna 2/4. Skargę wnosi się za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji.


Spodobał Ci się ten artykuł? To polub nas na
Sprawdź też:
PolskiBus
BUS
Lexmid
  • krakus – 31.07.2015

    I dobrze !

  • K – 31.07.2015

    Dobrze? Lepiej jechać dostawczakiem niż komfortowym autobusem? Gratuluje podejścia i odwagi.

  • seeker – 31.07.2015

    Przecież tutaj społeczny interes jest najmniej istotny bo pasażera mało interesuje czy dla przewoźnika jest coś opłacalne czy nie.

  • Ryps – 01.08.2015

    Jak w ten sposób busy wykańczały PKS-y 15 lat temu to było święto wolnorynkowej konkurencji, ale jak przyszedł większy busiarz i wykańcza innych to już jest źle?

  • monte – 01.08.2015

    W Lublinie rządzi PIS. I właśnie wygrał rozsypujący się grat z wygodnym autokarem. Niech zgnije Polska B w swoim zaścianku pod szyldem PiS.

  • Gość z Lublina. – 01.08.2015

    Zaczołem wierzyć że jest w tym kraju sprawiedliwość. Brawo! Wielki podziw za upór i determinację w walce z nieuczciwą konkurencją. Gratuluję.

  • ks – 01.08.2015

    Życzę wszystkim busiarzom, szybkiego upadku i jak najwięcej kontroli IDT. Niech żyje najlepszy przewoźnik w Polsce, czyli PolskiBus

  • pksiarz – 01.08.2015

    Jak busiarze robili to samo wykańczając PKS-y to nikt nie miał nic przeciwko a urzędy się nie czepiały bo konkurencja. Jak teraz ktoś stosuje te same praktyki co busiarze to nagle raban. Panowie busiarze pamiętajcie na każdego cwaniaka przypada większy cwaniak. Kiedyś cwaniakowaliście wykańczając PKS-y (jakoś wam nie przeszkadzało że przez waszą działalność PKS-y zawieszają kursy)teraz znalazł się ten większy cwaniak który i was może wykończyć.

  • MichalK – 02.08.2015

    No i trzeci świat wygrał z cywilizacją. W głowie się nie mieści żeby KIO promowała przewóz dostawczakami zagrażającymi zdrowiu i życiu pasażerów - projektowanymi do przewozu towarów bez uwzględnienia norm bezpieczeństwa wymaganymi przy konstruowaniu autobusów. Nie wspominając już o koszmarnych warunkach podróży w takim wynalazku. Chyba jeszcze za mało osób zginęło w dostawczakach. Oby ITD jak najczęściej kontrolowała busiarzy. KIO skoro wydała taką decyzję, powinna wyjść z twarzą i nakazać busiarzom wymienić tabor na NORMALNE autobusy. (Chociażby kilkuletnie autosany)

  • Były kierowca busa – 02.08.2015

    Cały ten syf busiarski z Lublina. Lapowkarstwo złodziejstwo kolesiostwo. Niech p Olszak i cała ta reszta busiarzy pokaże jak sami odprowadzają składki i podatki. Jak kierowcy jeżdżą na czarno lub zlecenie. Z najniższej krajowej, Nie płacą im za urlopy i inne dodatki. Jeżdżą na lewych tarczkach. Bez kart na tzw oucie po 16 h dziennie. Albo na przemian kurs na karcie kurs na tarczce zdezelowanymi busami. Dlaczego jak itd wkracza z kontrolą lub inspekcja pracy oni wszystko wcześniej retuszuja wszystko bo wiedzą odpowiednio wcześniej.

  • :-) – 02.08.2015

    Na szczęście w tym kraju istnieją jeszcze sądy. A jeżeli nie, samorządy powinny wygasić aktualne pozwolenia i ogłosić uczciwy konkurs z wymaganiami bezwzględnymi dotyczącymi taboru (nowego i odpowiednio dużego, z zakazem podmiany na gorszy). Ale przede wszystkim pozwoleń powinno być tyle, żeby każdy kto będzie spełniał wymagania powinien je dostać. To klient powinien zdecydować czym i z kim chce jeździć. Kto powiedział, że o jednej porze z przystanku nie może odjeżdżać i 10 autobusów? Niech wygra najlepszy.

  • aron mędrzec parczewski – 03.08.2015

    Rozsypujący się grat? Zrób zdjęcie rozsypującego się grata w Contbusie. Powodzenia.

  • roco – 03.08.2015

    PB to jest korporacja i tak długo dołowała by ceny, aż wszystkich by wykończyła. Dobrze się stało. Poza tym "POLSKI" bus raczej niewiele ma wspólnego z Polską oprócz nazwy. Ludzie chrońmy nasz rynek. Bo na końcu zostanie nam tylko robić zakupy w zagranicznych marketach.

  • AK – 03.08.2015

    @monte: W Lublinie wcale nie rządzi PIS (ani w mieście ani w województwie). Jest koalicja PO-PSL lub PO-Wspólny Lublin. Po co mieszać politykę do tego? Busiarze zdają sobie sprawę, że jakością nie wygrają to próbują innych sposobów. To klienci powinny zdecydować czym chcą jeździć, a nie jacyś prawicy, którzy sami na co dzień jeżdżą samochodami.

  • Domi – 03.08.2015

    "Super", miałam sie wybrać na Europejski Festiwal Smaku w Lublinie, licząc na tanią i wygodną podróż Polskim busem (a jest to dla mnie ważne, bo mam problemy z poruszaniem się). "Dzięki" busiarze!

  • Rzeszowianka – 03.08.2015

    Busiarze odcięli Lublin od Rzeszowa

  • zenek – 04.08.2015

    Dobrze to jest, gdy ze SzkockimBusem wygrywa polska firma, która oferuje podobny komfort i ceny jak ta firma, a nie wożenie ludzi jak sardynek Sprinterami. Z drugiej strony, gdyby nie było PB pewnie nikt w Polsce by nie zaoferował tak niskich cen promocyjnych.

Zapraszamy do dyskusji także na naszym profilu ! W jednym miejscu wszystkie środki transportu publicznego!

Twój planner podróży


Z:
DO:
DATA
ODJAZDU
CZAS
ODJAZDU

SZUKAJ
Newsletter

Firma "JMK analizy rynku transportowego" oferuje na bieżąco aktualizowaną informację przetargową w zakresie dostaw taboru szynowego, autobusowego oraz obsługi linii komunikacyjnych. Wykup dostęp on-line!
Aktualizowane co miesiąc raporty na temat liczby zarejestrowanych nowych oraz używanych autobusów w Polsce to kompendium wiedzy na temat tego segmentu gospodarki. Analizy zawierają m.in. szczegółowe...
Sprawdź nasz nowy cennik reklamowy na rok 2019 Nasz portal działa w branży transportu publicznego od 2001 roku. Początkowo - tylko pod nazwą InfoBus.pl - obejmował tylko tematykę autobusową....